از توي آيينه خودم را مي بينم . به چهره تو چشم دوخته ...
قلم مو را برمي دارم و يكي يكي مي كشم
از چشم هايم شروع مي كنم تو مي خندي ودر چشم هايم موجي پر نور مي كشم.
تو صدايم مي كني....
لب هايم را مي كشم . اسم تو را زمزمه مي كنند.
تو نزديك تر مي شوي...
نگاهم را خير تر و قلبم را پر تپش مي كشم.
چشمانت غمگين مي شود ....
يكدفعه دستانم مي لرزد همه بوم را خط خطي مي كنم قبل از انكه تو خط خطيش كني.
اما قلبم آنقدر زياد مي زند كه از بين خط خطي ها خودش را بيرون مي اورد.
و من مي مانم و يك تابلو خط خطي با قلبي پر تپش در ميان ان ....
|
+| نوشته شده توسط
رها در جمعه 16 فروردین1387
|
لوگو وبلاگهای بروز شده